Bizdeki gibi beyit-mısra antolojilerine, başka ulusların yazınında pek rastlanmaz. Bu bizim şiir geleneğimize özgüdür. Divan şiiri, beyit geleneğinin en fazla geliştiği bir yazındır. Batı yazını, çoğunlukla üçlük, dörtlük, beşlik, altılık düzenlerine daha bir bağlıdır. Beyit düzenine pek rastlanmaz. Ayrıca, Batı kalıpları şiirin bütünü içinde ayrı ayrı düşünülmez. Bir bütündürler çünkü. En çok kullanılan kalıplar olan sonnet, ballade, rondeau, iç yapıları bakımından şiirin bütününe sıkı sıkıya bağlıdır. Bu, mısra için de hemen hemen böyledir. İşte bunun için de, bizdeki gibi bu çeşit antolojilere rastlanmaz.
